Herinneringen.

Verlangend naar het strand.
Hoor in de verte de zee.
Die gooit zich op het zand.
Meegenomen door de vloed.
Vanwaar de zee is gekomen.
Dat weet niemand,
Dat weet alleen m,n dromen.

In de verte staat een oude strandtent.
Gevangen in z’n krakend hout.
Was in het verre verleden gebouwd.
Wandelen op het strand.
Schelpen liggen op het zand.
Dan zie ik dat je glimlacht.
Het is de romantiek.
Die ons hier bracht.

De zee heeft z,n kuren.
Zoals z,n opzwepende golven.
Maar dat is het spel van de naturen.

Dan lonkt die oude strandtent.
Met z,n koffie en rode port,
We worden warm van binnen.
Wat duurt gezelligheid toch kort.
Samen kijken we over de zee.
En in onze dromen,
Nemen de golven ons mee.

Jaap Ruigendijk